جامعه‌شناسی پدیدار‌شناسانه درک معنای دوستی (نمونه موردی دانشآموزان پسر دبیرستانی شهر مشهد)

چکیده

  چکیده   در این پژوهش، معنای دوست دختر در بین پسران دبیرستانی شهر مشهد با استفاده از رویکرد معناکاوی و تفسیرگرایی بررسی شده است. داده‌های کیفی این پژوهش با استفاده از مصاحبۀ عمیق، بر اساس نمونه‌گیری هدفمند، با معیار اشباع نظری با ۸ تن از مشارکت‌کنندگانی که تجربه دوستی با جنس مخالف داشتند، به دست آمده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روش پدیدارشناسی و تکنیک عملیات واحد معنایی، خوشه‌بندی و مقوله‌بندی، معنای تعمیمی و تفریدی دوستی انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که دوستی در وجه تعمیمی، کنجکاوی و لذت‌بردن از زیبایی دختران است و در موارد دیگر نشان دادن قدرت به سایر دوستان، ارتباط جنسی، گریز از تنهایی و همگونی اخلاقی و عاطفی است. عام‌ترین روش ارتباط تلفنی و بارزترین نتیجه دوستی مانع شدن از پیشرفت در زندگی است. برخلاف نگرش‌های موجود در بین مسئولان و خانواده‌ها که به دوستی با دختر بیشتر نگاه جنسی دارند، دوستی‌ها بیشتر به دلیل کنجکاوی و در ابتدا زیبایی جنس مخالف، بدون توجه به لذت جنسی صورت می‌گیرد.