تاثیر ارادت شغلی مدیران بر بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی مدارس و اخلاق حرفه‌ای معلمان جهت ارائه مدل در آموزش و پرورش استان مازندران

قربانعلی اصغری; رضا یوسفی سعیدآبادی; ام کلثوم غلامحسین زاده

نویسندگان

قربانعلی اصغری دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. نویسنده https://orcid.org/
رضا یوسفی سعیدآبادی استادیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0003-4418-7359
ام کلثوم غلامحسین زاده استادیار، گروه علوم تربتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران نویسنده https://orcid.org/

کلمات کلیدی:

ارادت شغلی, عملکرد آموزشی و پرورشی, اخلاق حرفه‌ای

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر ارادت شغلی مدیران بر بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی مدارس و اخلاق حرفه‌ای معلمان جهت ارائه مدل در آموزش و پرورش استان مازندران بود.روش: این پژوهش‌ از نظر هدف، کاربردی است که با رویکرد آمیخته با طرح اکتشافی انجام شد. در رویکرد کیفی، از روش تحلیل محتوا و در رویکرد کمی از روش توصیفی از نوع پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری آن را در بخش کیفی، مدیران ارشد و خبرگان آموزش و پرورش استان مازندران به تعداد 20 نفر و در بخش کمی، معلمان مدارس آموزش و پرورش استان مازندران به تعداد 33567 نفر تشکیل می‌دادند که در بخش کیفی از روش نمونه گیری هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع تعداد 10 نفر و در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران تعداد 380 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای بر حسب مقطع تحصیلی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که: متغیر ارادت شغلی دارای دو بعد «سازمانی و فردی» است. بعد سازمانی دارای شش مؤلفه (جو سازمان، عدالت سازمان، سیستم پاداش، امنیت شغلی، پشتیبانی مدیریت، فرهنگ سازمان) و بعد فردی دارای سه مؤلفه (تعهد به کار، انگیزه شغلی و احساس مثبت نسبت به کار) می‌باشدنتیجه گیری: تاثیر ارادت شغلی مدیران بر بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی مدارس و اخلاق حرفه‌ای معلمان در آموزش و پرورش استان مازندران مثبت و معنادار می‌باشد و ارادت شغلی مدیران بیشترین تاثیر را بر اخلاق حرفه‌ای معلمان دارد. همچنین مدل ارائه شده دارای برازش مناسب می‌باشد.