ارائه الگوی تدریس دوره‌های فنی و عملی دانشکده‌ هنر در عراق‌

چکیده

هدف: این مطالعه با هدف ارائه الگوی تدریس دوره‌های فنی و عملی دانشکده‌ هنر در عراق‌انجام شده است.   روش: این پژوهش از نظر هدف یک پژوهش کاربردی-توسعه‌ای است و از منظر روش گردآوری داده‌ها یک پژوهش غیرآزمایشی (توصیفی) است که با شیوه پیمایش مقطعی انجام است. برای دستیابی به هدف پژوهش از طرح پژوهش کیفی استفاده گردید. جامعه مشارکت‌کنندگان بخش کیفی شامل اساتید، معلمان، مدیران مدارس و متخصصان آموزش هنر عراق بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و در نهایت پس از 10 مصاحبه به اشباع نظری دست پیدا شد. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی مصاحبه نیمه‌ساختار‌یافته با خبرگان استفاده گردید. روایی بخش کیفی براساس پیشنهاد لینکلن و گوبا، چهار معیار اعتبارپذیری، انتقال‌پذیری، تاییدپذیری و اطمینان‌پذیری از دیدگاه داوران ارزیابی و تایید شد. برای بررسی پایایی بخش کیفی و کدگذاری مصاحبه‌های انجام شده ضریب هولستی 712/0 برآورد شد که مورد تایید است. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش گراندد تئوری در نرم‌افزار MAXQDA استفاده شد که با استخراج مقوله‌های اصلی و فرعی پژوهش با استفاده از نتایج تحلیل کیفی داده بنیاد، مدل نهایی ارائه گردید.   یافته ها: براساس نتایج بدست آمده مشخص گردید که ‌شرایط علی شامل عوامل محیطی، سازمانی، آموزشی و انسانی می‌باشند. شرایط مداخله‌گر شامل نظام آموزش سنتی و شرایط زمینه‌ای شامل بسترهای آموزش فنی و عملی شناسایی شد.   نتیجه‌گیری: همچنین نتایج نشان داد پدیده محوری شامل تدریس دوره‌های فنی و عملی، راهبرد‌ها شامل برنامه‌ریزی راهبردی تدریس و در نهایت پیامدها شامل پیامدهای آموزشی، فردی، اجتماعی می‌باشند.