ارائه الگوی برنامه ریزی کوانتومی جهت ارتقاء خودراهبری یادگیری دانشجویان

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف بررسی الگوی برنامه ریزی کوانتومی جهت ارتقاء خودراهبری یادگیری دانشجویان انجام شد. روش‌شناسی: پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کتابخانه‌ای – بررسی اسناد و کتب انجام گرفته است. یافته‌ها: یافته‌های حاصل از این تحقیق نشان داده است که مولفه‌های برنامه ریزی کوانتومی برای خود راهبری یادگیری دانشجویان عبارتند از سیاست کلان (ساختار و سیاست­های ملی)، محتوی برنامه‌درسی (خصوصاً توجه به مقوله‌های فراشناختی و تفکرکوانتومی)، فرایند یاددهی و یادگیری، استفاده از فناوری اطلاعات، مهارت‌های هفت گانه کوانتومی (نگاه کوانتومی، تفکر کوانتومی، احساس کوانتومی، شناخت کوانتومی، عمل کوانتومی و اعتماد کوانتومی وزیست کوانتومی) چالش‌های برنامه ریزی کوانتومی(چالش‌های مالی، چالش‌های فرهنگی، چالش‌های زبان، چالش‌های قوانین و مقررات و چالش‌های تجهیزات و فضای آموزشی)، تعامل و ارتباطات (همکاری‌های‌ آموزش و پرورش، صنعت، دانشگاه، دیگر مراکز تحقیقاتی در داخل و خارج از کشور)، نوآوری، ارزشیابی و تعهد سازمانی است. نتیجه‌گیری: بنابراین توصیه می‌گردد با اینکه ایران در فناوری کوانتومی پیشرفت‌های چشمگیری داشته است اما اختصاص بودجه برای اجرای آن در مقایسه با دیگر کشورها در سطح بسیار پایینی است. لذا، پیشنهاد می‌گردد برنامه ریزان سیاست‌های کلان این مهم را مدنظر قرار دهند.