پیش بینی نشاط ذهنی براساس کارکرد خانواده و سازگاری اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش پیش بینی نشاط ذهنی براساس کارکرد خانواده و سازگاری اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی می­باشد. روش‌شناسی: روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی منطقه 1 تهران بود که نمونه آماری به حجم 100 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس‌های پرسشنامه نشاط ذهنی(ریان و فردریک، 1997)، پرسشنامه استاندارد گومز (2017) و پرسشنامة سنجش خانواده مک ماستر استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار Spss-22 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر سازگاری اجتماعی (0.05 p<؛ 0.1 β =) و عملکرد خانواده (0.05 p<؛ 0.73 β =) در پیش بینی نشاط ذهنی مثبت و معنادار بود. با توجه به اینکه این متغیرها از سازه‌های مثبت روانشناسی هستند و می­توانند در محیط تحصیلی شادابی و نشاط ایجاد کنند از این رو توان اثرگذاری بر نشاط ذهنی را دارند. نتیجه‌گیری: نشاط ذهنی در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی به عنوان یک شاخص مهم سلامت روان، تحت تأثیر کارکرد خانواده و سازگاری اجتماعی قرار دارد. خانواده‌هایی که از نظر عاطفی حمایت‌گر و از نظر ارتباطی سالم هستند، به افزایش نشاط ذهنی کودکان کمک می‌کنند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که برای افزایش نشاط ذهنی در دانش‌آموزان، توجه به بهبود کارکرد خانواده و تقویت مهارت‌های اجتماعی آن‌ها ضروری است.