پیش‌بینی استرس شغلی براساس ابعاد شخصیتی و کمال‌گرایی در مربیان ورزش شهر تهران

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین ابعاد شخصیتی و کمال‌گرایی با استرس شغلی در مربیان ورزش شهر تهران انجام گرفت. روش شناسی: روش پژوهش حاضر توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی مربیان ورزش شهر تهران در سال تحصیلی 1398-1397 بودند.  حجم نمونه پژوهش حاضر بر اساس جدول کرجسی- مورگان  تعداد 278 نفر که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه ابعاد شخصیتی(درون‌گرایی، برون‌گرایی) آیزنگ(1975)، استرس شغلی فیلیپ ال رایس(1992) و کمال‌گرایی هیل(2004) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام با استفاده از نرم‌افزار spss20 استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که مقادیر همبستگی بین ابعاد شخصیتی (درون‌گرایی، برون‌گرایی) و کمال‌گرایی با استرس شغلی در مربیان بجز درون‌گرایی از نظر آماری معنی‌دار بود (0/05>p < /span>).  همچنین پیش‌بینی استرس شغلی در مربیان، بر اساس ابعاد شخصیتی (درون‌گرایی، برون‌گرایی) و کمال‌گرایی معنی‌دار بود و متغیر پیش بین ابعاد شخصیتی (درون‌گرایی، برون‌گرایی) و کمال‌گرایی قدرت پیش‌بینی متغیر ملاک (استرس شغلی) را داشت.نتیجه گیری: ابعاد شخصیتی (درون‌گرایی، برون‌گرایی) و کمال‌گرایی با استرس شغلی در مربیان بجز درون‌گرایی ارتباط موثر دارد.